Olsza (Alnus) jest jednym z pierwszych drzew rozpoczynających sezon pyłkowy w Polsce. Najczęściej spotykana olsza czarna (Alnus glutinosa) rośnie na wilgotnych brzegach rzek, przy stawach i w podmokłych lasach. W górach i na północy występuje też olsza szara (Alnus incana). Obie są wiatropylne, więc ich pyłek może być obecny także poza bezpośrednim sąsiedztwem drzewa.
Sezon i regiony
Olsza zwykle zaczyna pylić od lutego do kwietnia, ale w łagodnej zimie pyłek może pojawić się już w styczniu. Na zachodzie i nizinach sezon często zaczyna się wcześniej, a chłodniejsze regiony i wyżej położone miejsca mogą mieć opóźnienie. Dokładny termin zależy od temperatury, wiatru i wilgotności.
Pylenie olszy nakłada się z leszczyną, a następnie z brzozą. Olsza, brzoza i leszczyna należą do blisko spokrewnionej grupy; część osób reaguje więc na kilka tych pyłków w kolejnych tygodniach. Typowe objawy to kichanie, wodnisty katar, zatkanie nosa, świąd i łzawienie oczu. U osób z astmą pyłek może współwystępować z pogorszeniem kontroli choroby.
Dane na pelud.net
Dla polskich miast prognoza korzysta z europejskiego modelu CAMS przez Open-Meteo. Pokazane wartości są modelowane, a nie mierzone na lokalnej stacji, dlatego są orientacyjne i mogą różnić się między dzielnicami. Zobacz, jak obliczamy ryzyko.
Co może pomóc
W okresie pylenia obserwuj objawy i prognozę, ogranicz długi pobyt w pobliżu podmokłych zadrzewień w dni wietrzne, a po powrocie umyj twarz i włosy. Leki stosuj zgodnie z zaleceniem lekarza lub farmaceuty. Silna duszność, świszczący oddech albo obrzęk gardła wymagają pilnej pomocy medycznej.
Źródła
Informacje o pasmach pylenia można porównać z indeksem pyłkowym DWD. Artykuł ma charakter informacyjny i nie jest diagnozą.